Teatr Nie Teraz (TNT) powstał w Tarnowie jesienią 1980 r., jako „Grupa Nie Teraz”, aby kilka miesięcy później przyjąć już obecną nazwę – TNT.
Od roku 1997 działa, jako Stowarzyszenie. Stowarzyszenie Teatr Nie Teraz (STNT) jest naturalnym kontynuatorem wcześniejszych działań artystycznych, upowszechnieniowych i edukacyjnych Teatru Nie Teraz.

TNT jest autorem kilkudziesięciu premier scenicznych, dwóch spektakli muzycznych(w tym jednego złożonego z własnych ballad i songów), czterech spektakli ulicznych i działań o charakterze „work in progress” oraz jednego spektaklu – projektu zrealizowanego we współpracy z  innymi zespołami teatralnymi.

Jest również autorem wielu interdyscyplinarnych zdarzeń plenerowych, w tym dwóch wyjątkowych cykli sygnujących się łączącym każdy wspólnym tytułem: „Próba Wyobraźni” i „Drzewo Krzyża”. Powstawały one z reguły w rezultacie zajęć warsztatowych z grupami ochotników, czasami także w wymiarze

międzynarodowym. Spośród tych realizowanych we współpracy z artystami innych krajów, TNT szczególnie ceni sobie dwa takie zdarzenia. Pierwsze pt. „Tichsze” (1992), powstało z twórcami z Ukrainy; drugie – „Kwiaty” (1997), stworzono we współpracy z singapurskim zespołem Theatre OX.

Istotnymi dla działalności TNT są wyprawy w góry. Niektóre z nich finalizowały się artystycznymi kreacjami. Na przykład wyprawa na polski Spisz (1996) zaowocowała powstaniem spektaklu „Piano”, odwołującego się scenograficznie do twórczości Mistrza Władysława Hasiora.

TNT był laureatem wielu spotkań i przeglądów teatralnych w Polsce i zagranicą. Uczestniczył w najważniejszych festiwalach teatru poszukującego w Polsce, m.in.: Krakowskich Reminiscencji Teatralnych, Międzynarodowym Festiwalu Studenckim FAMA w Świnoujściu, Łódzkich Spotkaniach Teatralnych, Poznańskim Festiwalu MALTA, Międzynarodowym Festiwalu Teatru Ulicznego w Jeleniej Górze czy także na Festiwalu Niepokorni-Niezłomni-Wyklęci w Gdyni.

TNT również był autorem i organizatorem dwóch edycji Spotkań Teatrów Innych w Tarnowie (były to pierwsze festiwale teatralne zorganizowane w tym mieście) oraz współautorem Spotkań Teatrów Obrzeży w Zakopanem w Galerii Władysława Hasiora.

TNT występował niemal we wszystkich regionach Polski. Odwiedził również Ukrainę, Słowację, Niemcy, Szwajcarię, Austrię i Francję.

W XX wieku, w latach 80-tych TNT pozostawał w kontaktach z poznańskim Teatrem 8 Dnia oraz współpracował z Teatrem 77 z Łodzi. W połowie lat 90-tych twórcy TNT brali udział w sesji warsztatowej ze

Stowarzyszeniem Teatralnym Gardzienice. Dekadę później (2005) zespół został zaproszony przez The Workcenter of Jerzy Grotowski and Thomas Richards na specjalny staż warsztatowy do Pontedery (Włochy). Przedstawiciele TNT brali również udział w 14 sesji The International School of Theatre Anthropology (Krzyżowa i Wrocław), prowadzonej przez Eugenio Barbę i zespół Odin Teatret (2006). Podczas dwóch sesji warsztatowych (2008 i 2012) TNT pracował z mistrzem teatru butho, Japończykiem Daisuke Yoshimoto.

Te wszystkie doświadczenia pozwoliły na wykrystalizowanie się własnej metody pracy teatralnej TNT i podjęcie prowadzenia własnych warsztatów, tak w swojej siedzibie, jak i wyjazdowych, związanych z różnymi zaproszeniami. Autorskim pomysłem TNT są warsztaty „Teatr dla Tradycji” (pierwsze w roku 2006), gdzie istotną rolę w pracy warsztatowej i w kreacji artystycznej pełni duchowość katolicka. Podobnie autorskim jest cykl „Wiatr Wolności” (od roku 2014), odwołujący się do polskiej tradycji niepodległościowej.

TNT, jako jedyny chyba zespół w Polsce, wywodzący się z ruchu teatrów alternatywnych, penetruje artystycznie konteksty kulturotwórcze i narodowe w ich wymiarze patriotycznym.

TNT, jako pierwszy w Polsce, stworzył spektakl o Armii Wyklętej („Na Etapie” – rok 2000), czyli opowieść o ludziach, którzy z bronią w ręku walczyli przeciwko komunistycznemu zniewoleniu kraju. Do tej tematyki teatr wrócił po 12 latach legendarnym już dzisiaj przedstawieniem „Wyklęci”. Równie prekursorskim jest spektakl „Ballada o Wołyniu” (2011), mówiący o ludobójczej zagładzie

Polaków na południowo-wschodnich ziemiach Rzeczypospolitej, dokonanej w latach 1943-45 przez nacjonalistów ukraińskich. O nader często zakłamanych relacjach polsko-żydowsko-niemieckich jest inscenizacja dramatu Romana Brandstaettera „Dzień gniewu” (2013). Do tej grupy przedstawień należy na pewno dołączyć inscenizację dramatu Kazimierza Brauna „Powrót Norwida” (2016) oraz autorski spektakl „Wiatr Wolności” (2018) powstały w ramach programu „Niepodległa”, który niejako puentował wspomniany już cykl warsztatowy o tym samym tytule.

Bardzo ważna dla TNT jest swoista interdyscyplinarność artystyczna. Na przykład w roku 2008 TNT był organizatorem jednej z pierwszych w Polsce sesji naukowych dotyczących zbrodni ukraińskich nacjonalistów podczas II wojny światowej dokonanych na Polakach – „Zagłada. Ludobójstwo na polskich kresach 1939-45”. Sesja była wzbogacona o działania artystyczne. TNT jest ponadto twórcą i wydawcą (od pocz. XXI wieku) ogólnopolskiego czasopisma społeczno-kulturalnego i artystycznego „Intuicje”, prowadzonego na bardzo wysokim poziomie edytorskim. Ta inicjatywa zakłada również wydawanie druków zwartych w ramach „Biblioteki Intuicji”. TNT ma ponadto w swym dorobku niezwykły cykl spotkań literacko – teatralnych z „ludźmi ciekawymi” pod ogólnym tytułem „Czytanie nocą”. W okresie trzech lat odbyło się kilkadziesiąt takich „czytań”. Do tej grupy aktywności interdyscyplinarnych na pewno należy zaliczyć doprowadzenie do finału spektakularnego projektu filmowego „TodMachine” (konwencja kina niemego w pełnometrażowej produkcji) autorstwa dwóch młodych twórców tarnowskich (rok 2016). W tymże roku TNT był organizatorem jubileuszu 80-lecia nestora i mistrza polskiego teatru, prof. Kazimierza Brauna.

Swoistym znakiem firmowym TNT jest natomiast konsekwentna praca edukacyjna w zakresie tworzenia podstaw dla kreacji oraz odbioru kultury wyższej. Przejawia się to m.in. w pracy z dziećmi i młodzieżą. W latach od 2014 do 2018 zaowocowało to współpracą z Gimnazjum nr 4 im. Jerzego Brauna w Tarnowie, gdzie był realizowany unikatowy w skali kraju projekt „Edukacja przez kreację”.

Wielu krytyków zauważa w twórczości TNT jeszcze jeden bardzo ważny punkt odniesienia – to wiara katolicka. Twórcy TNT wielokrotnie odwołują się w swej pracy do Tradycji Kościoła katolickiego oraz jego fundamentalnej roli w dziejach Europy, a przede wszystkim Polski. Zawsze są to odwołania artystyczne, szukające w wierze inspiracji twórczych, a nie publicystycznych. Kierunek ten w działalności TNT w XXI wieku reprezentują m.in.: wieloetapowy projekt „Czym wypełnić puste ramy” (2003), który był uteatralizowaną peregrynacją słynnej kopi ikony Chrystusa (Veraicon) po diecezji tarnowskiej; wielkie widowisko plenerowe „Drzewo Krzyża” (2016) zrealizowane w Sanktuarium Maryjnym OO. Redemptorystów w Tuchowie we współpracy z dwoma chórami sanktuaryjnymi oraz przedstawienie „Koniec świata”, odwołujący się m.in. do objawień fatimskich (2017).

Od sierpnia 2019 roku TNT, wspólnie z Towarzystwem Domu Ludowego im. prof. Franciszka Bujaka, zainicjował działalność Ośrodka Praktyk Artystycznych – DOM LUDOWY we wsi Maszkienice w Małopolsce.